هیچ کس سرش آنقدر شلوغ نیست

که زمان از دستش در برود و شما را از یاد ببرد

همه چیز بر می گردد به اولویت های آن آدم ...

اگر کسی به هر دلیلی تو را یادش رفت

فقط یک دلیل دارد:

تو جزو اولویت هایش نیستی

این قاعده خیلی از بازی هاست آدم ها باید تا مرز برنده شدن پیش برن. اما کسی نباید برنده نهایی بشه. نباید حس ماجراجویی آدم ها رو از بین برد. آدم ها همیشه دوست دارنبازی کنن. واسه همینه که بعضی از نویسنده ها پایان داستانشون رو نمی نویسن. شعبده بازها راز جادوهاشون رو به کسی نمی گنو خیلی از آدم ها واسه هم احساسشون رو بیان نمی کنن. چون می ترسن که بازی تموم شه. وقتی آدم ها می فهمن چی تو سرت و قلبت می گذره دیگه دلیلی واسه بازی کردن و موندن نمی بینن . تنها کسانی می مونن که وفا دارن. نویسنده؟

روزت مبارک

این تبریک ویژه " تو " ست

اون قدیما ! موقعی که راهنمایی بودم انشام خیلی خوب بود. دوران دبیرستان روزنامه خوان حرفه ای بودم و هر روز " سلام " می خوندم تا این که توقیف شد. بعد ها مجله چلچراغ اومد که اونم هر هفته می خوندم داستان های دولت ابادی و احمد محمود و ... خیلی دوست داشتم و اکثر کارهای محمود دولت آبادی رو خوندم همه ی این ها باعث شد دستم به قلم بره و بنویسم. اون قدیما ! یه دفتر داشتم . نه ! چند تا دفتر داشتم که می نوشتم توشون بعد ها که اینترنت و وبلاگ اومد سه چهار تا وبلاگ داشتم که آخریش همینه وبلاگ "حال دل " که چند سالی از عمرش میگذره. الان هم که دنیای مجازی فراخ تر شده و اپلیکیشن هایی مث

خوب یا بد بودن حال دلم

بستگی به

تو

دارد.

سلام

امروز بعد از حدود یک سال و چند ماه به وبلاگم سر زدم.

جایی که در گذشته نزدیک شاید هر روز اینجا می اومدم و می نوشتم.

خیلی از مطالب گذشته رو مرور کردم.

الان هم سعی کردم با همون سبک و سیاق بنویسم

احتمال خیلی زیاد دیگه بازدید کننده ای نداره

اما من می نویسم.

امروز اول مهر بود.

دیروز هم خب بالطبع 31 شهریور.

دیروز جشن شکوفه ها. من اما هیچ مدرسه ای نرفتم.

امروز اول مهر انگار اول مهر نبود.

انگار نه انگار که اولی روز از اول مهره

اولین روز از فصل پاییز.

همه جا سوت و کور

اما....

امروز تولد همسر عزیز هم هست.

و این تنها تفاوت اول مهر با بقیه روزها بود در این روز بی نشان از مهر

نمیدونم رک و صریح بودن خوبه یا نه؟

شایدم نسبی باشه . یعنی بعضی جاها خوبه و بعضی جاها خوب نیست.

اما من تو کارم نمیتونم صریح نباشم.آنچه که هدف و خواسته م هست رو واضح و روشن میگم. ممکنه برخی مواقع مقدمه چینی کنم اما هیچ وقت مبهم ، کلی و نامفهوم صحبت نمی کنم.

و متاسفانه این موضوع گاهی مشکلاتی هم ایجاد میکنه. توی یک تیم قرار باشه من رک و صریح مسایل رو مطرح کنم و دیگران با محافظه کاری رفتار کنن اونوقت آدم بد قصه میشم من.

و الان اینجوری شده.

راستش خیلی اهل هیات رفتن نیستم. دلایل خاص خودم رو دارم که شاید خیلی ها موافق نباشن. نوع سخنرانی برخی از دوستان و ربطش به مسائل سیاسی و مصادره عاشورا به نفع خودشون. نوع عزاداری برخی از مداحان و اطرافیان و ... چند سال پیش یه هیات خوب بود که استانداردهای مورد نظر من رو داشت. دو سه شب آخر رو می رفتم. سخنرانی علمی با محتوای عالی در مورد واقعه کربلا. سینه زنی بدون حاشیه و برخی اعمال نامتعارف. متاسفانه اون هیات سال گذشته به خاطر مکان به جای دیگه منتقل شد و دیگه نشد برم. دیشب یه جا رفتم که به دلم نشست. عاشقی کردم. این نشب ها و روزها . ایام عاشقی ست التماس دعا